🏗️ Via Nebula — mglista dolina i brak iskry
⭐ 3/10
Liczba graczy: 2–4
Czas gry: 45–60 min
Poziom trudności: Średni
(planowanie i logistyka)
Typ gry: Euro / Zarządzanie surowcami / Budowanie tras / Mała interakcja
Mechaniki: budowanie tras, zarządzanie surowcami, kontrakty, planowanie przestrzenne, wspólna plansza
Via Nebula Martina Wallace’a (wydana przez Asmodee / Space Cowboys) wygląda jak spokojne euro osadzone w zamglonej dolinie — urocze łąki, pastelowe barwy, drewniane meeple i obietnica odbudowy cywilizacji. I rzeczywiście – to gra ciekawa: płynna, elegancka, sprytnie zaprojektowana… ale mimo wszystkiego nigdy nie roznieca tej iskry, która sprawia, że chce się
do niej wracać.
🎯 Cel gry
Każdy gracz prowadzi gildię rzemieślników, która ma przywrócić świetność Dolinie Nebuli — odkrywając mgłę, pozyskując surowce i wznosząc budynki na ruinach dawnych miast.
Gra kończy się, gdy któryś z graczy zbuduje pięć budynków (cztery w grze dwuosobowej).Pozostali gracze wykonują jeszcze po jednej turze, a następnie następuje punktacja:
punkty za zrealizowane kontrakty (budynki),
żetony eksploracji (+2 pkt każdy),
odkryte żetony gildii (+ wartość na żetonie),
premia +2 pkt dla gracza, który zakończył grę,
−1 pkt za każdy niewykorzystany surowiec pozostający w magazynie.
🃏 Jak przebiega tura
W swojej turze wykonujesz dwie akcje (spośród sześciu dostępnych):
Otwarcie źródła surowca – stawiasz rzemieślnika na złożu.
Wyznaczenie placu budowy – zajmujesz ruiny pod budynek.
Eksploracja mgły – kładziesz kafelek łąki na sąsiednim polu mgły.
Eksploracja skamieniałego lasu – kosztuje dwie akcje.
Transport surowca – przesuwasz go po połączonych kafelkach łąki.
Budowa – wydajesz odpowiednie surowce, aby zrealizować kontrakt.
Każdy gracz rozpoczyna z dwoma prywatnymi kontraktami, a na stole leżą cztery wspólne, z których wszyscy mogą korzystać.
Po ukończeniu jednego budynku natychmiast dobierasz nowy kontrakt.
Najciekawsze jest to, że ścieżki i surowce są wspólne — każdy może korzystać z tras, które odkryjesz, i z zasobów, które odsłonisz.
Pomagając sobie, często niechcący pomagasz innym.
🧩 Dlaczego to ciekawe
Proste zasady, prawdziwe planowanie. Dwie akcje na turę wydają się łatwe, ale mogą przesądzić o zwycięstwie.
Wspólna plansza. Wszystko jest połączone — ścieżka, którą zbudujesz, może stać się skrótem dla przeciwnika.
Czysta logika euro. Zero losowości, maksimum efektywności i dobrego timingu.
Płynna rozgrywka. Tury są szybkie i satysfakcjonujące.
Solidne wykonanie. Komponenty są trwałe i przyjemne w użytkowaniu.
💀 Dlaczego nie jest idealna
To gra inteligentna i dobrze zaprojektowana, z minimalną dawką kooperacji — dokładnie taka, jak trzeba po świątecznym obiedzie albo po każdym spotkaniu z rodziną czy teściami 😉 Interakcja między graczami jest ograniczona, a mechanika „wspólnej planszy” rzadko daje poczucie rywalizacji, dzięki czemu to świetny wybór rowniez na odwiedziny syna cioci Halinki, który i tak we wszystkim jest od nas lepszy… i oczywiście znowu wygra 😏
I szczerze? Nie cierpię, że część „budynków” to wcale nie budynki.
Karawana jest budynkiem? Serio?
Może to tłumaczy również wypraskę, o której śnię po nocach, bo jest zagadką samą w sobie — dziwny, chmurowaty plastik, który nie trzyma kwadratowych kafelków i nie pasuje do niczego. Nieważne, ile razy gram — nadal nie mam pojęcia, co tam powinno leżeć.
🏆 Jak wygrać w Via Nebula
💡 Planuj trasy z wyprzedzeniem. Myśl o tym, jak inni mogą skorzystać z Twoich ścieżek.
📦 Wydawaj surowce efektywnie. Każdy niewykorzystany token to −1 punkt.
🌫️ Nie eksploruj na oślep. Każda łąka, którą dodasz, może bardziej pomóc innym niż Tobie.
🏗️ Dobieraj kontrakty z rozsądkiem. Niektóre budynki są szybsze i bardziej opłacalne.
🧭 Zakończ grę pierwszy. Premia +2 punkty często decyduje o zwycięstwie.
☕ Wrażenia
To gra, która jest porządna, ale nie porywa.
Doceniam jej klarowność, płynność i mechaniczną elegancję, ale nie czuję emocji podczas gry.
Wszystko działa jak należy, ale nic nie zaskakuje.
Via Nebula jest jak własna mgła — ładna na powierzchni, ale bez tajemnicy w środku.
✨ Ocena: 3/10
Pięknie wydana i mądrze zaprojektowana, ale wciąż pozostaje na dystans.
Dobra dla fanów lekkich gier euro i spokojnego planowania — szczególnie wtedy, gdy chcecie po prostu pograć bez presji i rywalizacji.
Ale nie dla mnie.
Oddana komuś, kto potrafi ją docenić bardziej niż ja.
📜 Oficjalna instrukcja: Via Nebula – Rebel PL (PDF)
